W poszukiwaniu definicji piękna
Czy można zdefiniować piękno? Dla każdego to pojęcie znaczy coś innego, zwłaszcza gdy mówimy o pięknie człowieka. Zastanawia mnie jak można zakwalifikować kogoś do kategorii tej brzydkiej/brzydkiego. Jak świat, światem, ilu ludzi na ziemi każdy, z nas ma inny gust. Pomimo tego praktycznie od zawsze matematycy, filozofowie, artyści i inni próbowali określić uniwersalny wzorzec piękna. Stworzyć ponadczasową definicję tego co piękne.
Fidiasz, Pitagoras, Euklides Fibonacci, Kepler - mimo, że żyli w różnych epokach, fascynowali się zagadnieniem złotego podziału. Złoty podział odcinka dzieli go na dwie części w ten sposób, że mniejsza część ma się tak do większej, jak większa do całego odcinka. Oprócz unikalnych właściwości matematycznych złoty podział od wieków był wykorzystywany w sztuce i architekturze - budynki zbudowane na bazie złotej proporcji były i są uważane za przyjemne wizualnie. Podobnie w przypadku rzeźb czy innych form sztuki portretujących człowieka. Różne formy geometryczne - spirale, trójkąty, pięciokąty i inne wielokąty, które zostały zbudowane w oparciu o złotą proporcję, były i są odnajdywane w dziełach największej artystki - natury. Kwiaty, owady, DNA zawierają w sobie złote proporcje. Oczywiście można popatrzeć na to w ten sposób, że szukając odpowiednio długo i głęboko praktycznie wszędzie można doszukać się tego, co się chce. Z drugiej strony - gdyby to, czego szukamy, nie było gdzieś tam ukryte, nigdy byśmy tego nie znaleźli.
Jedną z osób, które fascynowało zagadnienie złotego podziału, był humanista wszech czasów - Leonardo da Vinci. To właśnie on stworzył najsłynniejszy w dziejach ludzkości wzorzec idealnych proporcji ludzkiego ciała - człowieka witruwiańskiego. Badania antropologiczne wykazały, że człowiek witruwiański stworzony przez Leonarda da Vinci reprezentuje przeciętną sylwetkę człowieka, średnią. Naukowcy poszukiwali nie tylko przeciętnej sylwetki, ale także twarzy. Francis Galton, kuzyn Karola Darwina, opracował metodę, którą dziś możemy nazwać uśrednianiem zdjęć. Prowadził on badania biometryczne, które miały wykazać, że osoby ze skłonnościami kryminalnymi mają wspólne określone cechy wyglądu twarzy. W trakcie eksperymentów okazało się, że każda uśredniona twarz zyskuje na atrakcyjności w porównaniu do twarzy, które posłużyły do stworzenia średniej. Można to wyjaśnić w ten sposób, że na skutek uśredniania z portretu znikają wszelkie niesymetryczności, twarz nabiera harmonii i zbliża się w stronę złotych proporcji.
Zastanówmy się jednak co tak naprawdę oznacza piękno w kontekście atrakcyjności człowieka. Człowiek jest zwierzęciem i tak jak w przypadku każdego innego gatunku jego głównym celem jest przedłużenie gatunku. Poszukując partnera czy partnerki, bardziej lub mniej podświadomie, testujemy go/ją pod względem zdolności do wydania na świat zdrowego potomstwa. W tym kontekście naukowcy określają piękno człowieka jako miarę jego człowieczeństwa w znaczeniu gatunkowym. Tzn. jak bardzo dana osoba jest zbliżona do definicji człowieka. Taka definicja, ideał składa się z najbardziej typowych dla człowieka cech, dotyczących twarzy i sylwetki. I właśnie w tym upatruje się zjawisko piękna uśrednionych wizerunków - mają one reprezentować najbardziej uniwersalne dla wszystkich ludzi przymioty. Jeżeli macie ochotę poeksperymentować z uśrednionymi portretami zapraszam do odwiedzenia strony
Piękno dotyczące twarzy ludzkiej jest przez różne osoby opisywane różnymi cechami, jednak możemy wyróżnić kilka podstawowych, uniwersalnych - tekstura, wielkość, kolor, oraz najtrudniej podlegający opisowi kształt. Naukowcy pracujący w ramach projektu Marquardt Beauty Analysis stworzyli oparty na złotym podziale i złotych figurach model geometryczny definiujący idealną piękną twarz. Co najciekawsze pasują do niej nie tylko osoby reprezentujące różne rasy człowieka, ale także uznawane w przeróżnych epokach ideały piękna kobiecego - począwszy od wizerunków Nefretete, poprzez antyczne rzeźby przedstawiające boginię Wenus, renesansowe obrazy aż do gwiazd kina od Grety Garbo, Marylin Monroe i Michelle Pfeiffer. Mimo tego, że to co było postrzegane jako ideał sylwetki zmieniało się na przestrzeni wieków, wyobrażenie atrakcyjnej i pięknej twarzy wydaje się być niezmienne.
Niektóre gatunki zwierząt w odnajdywaniu partnerów kierują się nie tylko zmysłem wzroku, ale także np. powonienia (feromony). W przypadku człowieka dominują bodźce wzrokowe, ale także ze względu na to, że jesteśmy gatunkiem ucywilizowanym, wiele osób przy poszukiwaniu partnera kieruje się wartościami duchowymi i umysłowymi. Tak naprawdę wydaje się, że im bardziej dana osoba w swojej ocenie atrakcyjności innych jest przywiązana do cech fizycznych, tym bardziej daje się ponieść najbardziej prymitywnym zwierzęcym instynktom.
Warto podkreślić, że w przypadku człowieka bardzo ważną rolę w kreowaniu swojej atrakcyjności gra poczucie indywidualności, świadomość siebie bardzo często wyrażana przez oryginalny strój czy makijaż. Każdy z nas ma w sobie coś pięknego, coś niepowtarzalnego i nie mam tu na myśli tylko tej zewnętrznej urody. Bo tak naprawdę liczy się to, co mamy w środku, czym i jak siebie reprezentujemy. W budowaniu naszej akceptacji i naszego poczucia piękna ważną rolę odgrywają rodzice. Dla dziewczynki pierwszym ważnym mężczyzną w życiu jest ojciec. To on powinien rozwinąć w niej poczucie własnej wartości i świadomości tego, że jest piękna i niepowtarzalna. Wtedy ma szansę wyrosnąć na kobietę świadomą własnej urody i niepowtarzalności.
W dzisiejszych czasach panuje kult wiecznej młodości i urody, gdzie modne są wszelakie operacje plastyczne, robione nie raz bez zastanowienia i w nadmiarze, pojawiają się przeróżne problemy natury psychicznej. Uzależnienie od zabiegów upiększających prowadzące nie raz do utraty zdrowia, jeżeli trafi się w nieodpowiednie ręce. Uzależniamy się od wizyt w solarium i nie pomagają tu ostrzeżenia dermatologów i onkologów. W prasie kobiecej na zdjęciach nie ma prawdziwych kobiet, są tylko te perfekcyjne, doskonałe pod każdym względem, wyidealizowane manekiny nie mające szans, istnieć w rzeczywistym świecie.
Czy naprawdę wszyscy chcemy być jednakowi? Chyba nie, liczy się nasz intelekt, nasza wrażliwość. Każda kobieta może być zmysłowa i piękna musi to tylko w sobie to dojrzeć.
Dodał/a Perfidia & Nadzieja w dniu 2009-10-09.
| Dodaj komentarz | Zobacz komentarze | Poleć stronę |
|
©2009 Podaj Dalej
Strona stworzona przez użytkowników portalu Mam eFkę.
Zastrzegamy sobie wszelkie prawa do wszystkiego.